• Wpisów:736
  • Średnio co: 2 dni
  • Ostatni wpis:142 dni temu
  • Licznik odwiedzin:129 859 / 2170 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 
krok
1
Wybierając środki piorące zwróć uwagę na ich skład. Jeśli dbasz o środowisko, unikaj zwłaszcza fosforanów. Jeśli natomiast masz w domu alergika lub sam jesteś alergikiem, wybieraj środki dedykowane specjalnie do skóry wrażliwej i skłonnej do podrażnień.
krok
2
Do ostatniego płukania zamiast płynu zmiękczającego dodaj nieco octu. Dzięki temu pranie będzie miękkie, a ty nie będziesz miała na sumieniu zatruwania środowiska. Charakterystyczny zapach octu szybko wywietrzeje podczas suszenia.
krok
3
Do prania firanek warto dodać garść soli. Dzięki temu zostaną one dłużej czyste i białe. Jeśli do ostatniego prania dodamy też nieco cukru, firanki będą ładnie usztywnione i świetnie zaprezentują się na każdym oknie.
krok
4
Warto mieć w domu roztwór mydlany. Jego zrobienie jest banalnie proste, wystarczy przygotować sobie słoik z wodą i wrzucać do niego wszystkie resztki mydła. Oszczędnie i praktycznie.
krok
5
Jeśli walczymy z tłustymi zabrudzeniami na aksamitnym kołnierzyku, wystarczy potraktować go odrobiną benzyny i znów będzie czysty. Inne zabrudzenia z kołnierzyków i mankietów usuwamy nacierając je specjalnym mydłem do prania. Po 10 minutach czyścimy całość szczoteczką do paznokci. Następnie wrzucamy koszulę do prania. Po wyjęciu z pralki będzie czysta w każdym miejscu.
krok
6
Ubrania welurowe, zwłaszcza znowu modne ostatnio dresy z weluru, warto prać na lewej stronie, między kłaczkami nie zostaną wtedy żadne zabrudzenia.
krok
7
Jeśli chcesz przywrócić biel pożółkłej bieliźnie, namocz ją w zsiadłym mleku, po czym normalnie wypierz tak jak zawsze.
krok
8
Jeśli masz problem z plamami potu, które w dodatku nieprzyjemnie pachną, przepłucz najpierw te miejsca w roztworze wody i octu.
krok
9
Skarpetki najlepiej zebrać, wrzucić do poszewki i w niej wyprać. Dzięki temu nie będziemy musieli później szukać skarpet do pary.
krok
10
W poszewce lub też w specjalnym woreczku warto prać delikatną bieliznę i pończochy.
krok
11
Jeśli chcesz zmienić wygląd swoich ciemnych dżinsów, do proszku do prania dodaj proszek do pieczenia. Dzięki temu materiał się rozjaśni.
krok
12
Swetry z angory i moheru pierz tylko i wyłącznie ręcznie, w delikatnym szamponie do włosów i letniej wodzie.
krok
13
Pamiętaj, aby zawsze przed praniem opróżniać dokładnie kieszenie ze wszystkich śmieci oraz zasuwać wszystkie zamki błyskawiczne, bo inaczej mogą się zacząć zacinać.
 

 
Nie raz pewnie wyciągałaś z szafy firanki, które są zaplamione, poszarzałe czy pożółkłe. I chciałabyś je powiesić na święta, żeby ładnie wyglądały. Właśnie w tej poradzie uzyskasz informacje jak w prosty sposób wybielić firanki_________________________________________________________

SPOSÓB NUMER 1

Jeden z najstarszych kuchennych produktów do wybielania firanek to proszek do pieczenia. Moczymy tkaninę (ok. 15 minut) w ciepłej wodzie z dodatkiem proszku (saszetka na 5 litrów wody), a następnie pierzemy w proszku do białych tkanin i kilka razy płuczemy. Firanki powinny już być wybielone i lśnić swoją bielą.

SPOSÓB NUMER 2

Aby wybielić nasze firany możemy im zafundować kąpiel w soli. Po zwykłym wypraniu firan moczymy je jeszcze przez kilka minut w letniej wodzie z solą kuchenną (na 3 litry wody 4 łyżki soli). Dzięki soli firanki się również nie elektryzują i nie przyciągają kurzu. Gdy pierzemy je w pralce, możemy dodatkowo dosypać garść soli do ostatniego płukania

SPOSÓB NUMER 3

Innym jeszcze sposobem na wybielenie firan jest użycie sody. Do zwykłego prania dodajemy do proszku łyżeczkę sody.
__________________________________________________________

Jeśli pierzemy firanki w pralce, wkładajmy je do zapinanej poszewki, wtedy będą mniej pogniecione. Nigdy ich nie wirujemy! Po wyjęciu z pralki strzepujemy z naszej firanki wodę i rozwieszamy.
 

 


Firanki są zbiornikami kurzu i dymu z papierosów. Powinno się więc trzepać je lub najlepiej prać w czasie każdego większego sprzątania. Firanki bawełniane lub lniane narażone na działanie promieni słonecznych często żółkną i pękają. Przed praniem należy więc je sprawdzić i w razie niepokojących śladów przepalenia tkaniny raczej z prania zrezygnować.

____________________________________________________________________-

BIAŁE FIRANKI po paru praniach tracą biel i lekko żółkną. Jeśli nie uda się odzyskać ich pierwotnej bieli, lepiej zdecydować się na lekkie podkolorowanie wywarem z herbaty. W tym celu należy gotować 1 łyżkę stołową herbaty w 2 szklankach wody w odkrytym rondelku przez 15 min. Odcedzić i w ostudzonym płynie zanurzyć wilgotne (uprane i wypłukane) firanki. Trzymać w wywarze dłużej lub krócej, w zależności od natężenia koloru, jaki chcemy uzyskać. Płynu musi być sporo, aby firanka swobodnie pływała. Chcąc uzyskać inne kolory, można skorzystać z gotowych barwników.

FIRANKI Z LNU I BAWEŁNY pierze się w ciepłej, mydlanej wodzie, wygniatając jak wełnę. Płucze się w wodzie o tej samej temperaturze, a na zakończenie dodaje krochmalu ryżowego. Wysuszyć i prasować wzdłuż nitki, aby nie powyciągać firanki (zwłaszcza należy zwracać uwagę na brzegi). Najlepiej suszyć rozpięte na specjalnej ramie.

FIRANKI TIULOWE (BAWEŁNIANE) moczyć przez 1 godz. w letniej mydlanej wodzie, wygnieść, odcisnąć i włożyć do gorącej mydlanej wody. Prać, lekko wygniatając bardziej przybrudzone miejsca. Odcisnąć, włożyć do gorącej wody z dodatkiem sody oczyszczonej (5g sody na 1l wody) i lekko wygnieść. Płukać w kilku wodach, zupełnie zimnych. A jak usztywnić firanki - najlepiej specjalną solą, ale kiedyś robiło sie to wodą z gumą arabską lub krochmalem ryżowym.
______________________________________________________________________-
Oto dwa przepisy na środki do usztywniania tych firanek:
Krochmal ryżowy: 30-75g ryżu umyć i ugotować w 2 szklankach wody. Odcedzić i dolać wrzącej wody, aby otrzymać 1l płynu. Zanurzać w tym wilgotne firanki.
Woda z gumą arabską: 2-5g sproszkowanej gumy arabskiej rozpuścić w 2 szklankach wody, doprowadzić do wrzenia i gotować 10-15 minut. Odstawić z ognia, przecedzić przez gazę, ostudzić i zanurzyć w tym roztworze wilgotne jeszcze po praniu firanki.
 

 
Twojej bieliźnie należy się szczególne traktowanie – zwłaszcza podczas prania w pralce. Bardzo łatwo można ją zniszczyć.

Bieliznę nosimy każdego dnia. Szybko się brudzi, uszkadza i traci kolor. Dlatego grzechem jest wrzucenie koronkowych majtek i satynowego stanika prosto do bębna pralki, wsypanie proszku i liczenie na to, że bielizna będzie wyglądać bardzo dobrze. Podczas prania majtek i biustonosza trzeba przestrzegać kilku żelaznych zasad. Koniecznie sprawdź, jakich.

Po pierwsze: segregowanie bielizny

Majtki i biustonosze powinno się prać w specjalnej siatce na bieliznę. Kupisz ją za około 3 zł. Dzięki temu drobne elementy (kokardki, guziczki, koraliki) nie oderwą się, a poduszki biustonosza zachowają kształt. Dzięki woreczkowi nie zgubisz ramiączek, jeśli nagle się oderwą w trakcie prania. Wcześniej sprawdź, czy są dobrze zapięte. Przed praniem, należy zapiąć także sam biustonosz – inaczej metalowe klamerki mogą poszarpać delikatny materiał. Ciemną bieliznę pierzemy z ciemną, a jasną – z białymi kolorami. Ważna jest również segregacja ze względu na rodzaje tkanin.

Po drugie: ręcznie czy w pralce?

Generalnie zasada jest taka, że bieliznę powinno się prać ręcznie. Nalej do miski ciepłej wody i dodaj płyn do tkanin. Bardzo dobre efekty daje również pranie bielizny w płatkach mydlanych. Proszek lub płyn musi się dobrze rozpuścić w wodzie. Następnie namocz bieliznę przez około pół godziny, a potem delikatnie spierz brud. Plama nie chce zejść? Zobacz, jak się z nią rozprawić domowymi sposobami. Na koniec dobrze wypłucz. Nie możesz pozwolić sobie na ręczne pranie? Wiele pralek wyposażonych jest w specjalne funkcje, jak „pranie ręczne” czy „bez zagnieceń”. Gdy pierzesz bieliznę, warto z nich skorzystać. I jeszcze jedno: bawełnę czy poliester można prać w pralce, ale już bieliznę koronkową, jedwabną czy satynową powinno się uprać ręcznie. Pranie ręczne jest również obowiązkowe w przypadku stanika z fiszbinami.

Po trzecie: odpowiednia temperatura

bieliznę pierze się w niskiej temperaturze. Wysoka może uszkodzić i rozciągnąć delikatny materiał. Majtki i biustonosze pierze się w 30-40 stopniach. Jeśli sama musisz ustawić prędkość wirowania, nie powinna być większa niż 600 – inaczej bielizna może się nawet porwać. Dlatego ważne jest zszycie ewentualnych dziurek i przetarć przed wrzuceniem bielizny do pralki. Nie wiesz, jak uprać ulubioną bieliznę? Oto podstawowa zasada: zawsze czytaj informacje na metce. Każdy producent musi tutaj umieścić zasady czyszczenia bielizny. Może być tak, że konkretną bieliznę można prać wyłącznie ręcznie i to jedynie w zimnej wodzie. Pamiętaj, że do takich zaleceń trzeba się kategorycznie zastosować. A przy okazji sprawdź, jak w ogóle powinno się prać i przechowywać ubrania.

Po czwarte: jakim proszkiem?

bieliznę w pralce powinno się prać w delikatnych płynach zmiękczających tkaniny – identycznie, jak w przypadku prania ręcznego. Jeśli wolisz proszek, pamiętaj, że białą bieliznę pierze się w proszku przeznaczonego do białych materiałów. Kolory – w kolorach. Dobrym pomysłem jest również pranie w detergentach dla dzieci, bo ich składniki są niezwykle delikatne i nie powodują alergii skórnych. Pierzesz proszkiem? Dodaj płyn do płukania tkanin. I koniecznie stosuj środek zmiękczający wodę, dzięki czemu bielizna nie zszarzeje. W przypadku koronkowych staników, powinno się zrezygnować z dodatkowego płukania.

Po piąte: suszenie bielizny

Pod żadnym pozorem nie wolno suszyć jej w suszarce – mogłoby to uszkodzić włókna, oderwać kokardki czy koraliki, a nawet porozrywać delikatny materiał. Nadmiar wody można delikatnie wycisnąć – postępuj tak samo, jak w przypadku wełnianych swetrów. Wyprany biustonosz powinno się położyć na ręczniku umieszczonym na płaskiej powierzchni, miseczkami do góry. Dzięki temu ramiączka się nie rozciągną, a miski nie zniekształcą.

Po szóste: przechowywanie bielizny

Brudną przechowuj w wiklinowym koszu albo płóciennym worku. Dzięki temu łatwiej usuniesz nieczystości, a na ubraniach nie utrwali się przykry zapach. Dlatego pamiętaj, żeby nie przechowywać bielizny w szczelnych pojemnikach, gdzie nie ma powietrza. Warto zainwestować w specjalne przegródki na majtki i biustonosze, które można kupić za kilka-kilkanaście złotych. biustonosze można powiesić również w szafie na wieszaku wielofunkcyjnym – będą świeższe i dłużej zachowają przyjemny zapach. Do bieliźniarki warto włożyć odświeżacze powietrza. Może to być nawet wysuszona skórka pomarańczy w woreczku albo pachnąca saszetka (taka do torebki). Zwróć również uwagę na to, jak pakujesz bieliznę przed podróżą. Schowaj ją do specjalnych saszetek albo woreczków. W ten sposób nie pomieszają się z ubraniami, nie pogniotą i nie uszkodzą się.

Prawidłowe pranie bielizny to klucz do przedłużenia jej estetycznego wyglądu. O bieliźnie mówi się przecież, że to nasza druga skóra. Warto zatem dołożyć wszelkich starań, żeby była miękka, pachnąca i seksowna. Dlatego dobrze jest systematycznie wymieniać bieliznę – majtki co pół roku, a staniki co rok.
 

 
Chyba każdej z nas nie raz zdarzyło się uprać białą bluzkę z kolorowymi rzeczami w wyniku czego – zafarbowała , nie wiadomo dlaczego. Jak uniknąć takich przykrych niespodzianek – otóż jest na to rada, właściwie nie jedna a kilka, zatem….

* Starannie segregujemy ubrania – zawsze dzielę na cztery grupy – białe, ubrania w jasnych kolorach, ubrania w ciemnych kolorach oraz czarne rzeczy.

* Woreczki ochronne - wkładam do nich delikatne rzeczy np. biustonosze, rajstopy itp. Woreczki są różnej wielkości mniejsze , większe, uszyte są z siateczki przez którą swobodnie przepływa woda, środki piorące i płyn do płukania.

* Woreczki ochronne - wkładam do nich delikatne rzeczy np. biustonosze, rajstopy itp. Woreczki są różnej wielkości mniejsze , większe, uszyte są z siateczki przez którą swobodnie przepływa woda, środki piorące i płyn do płukania.

* Wybieramy odpowiedni proszek albo płyn do prania - do białych ubrań oczywiście proszek/płyn z kompleksem wybielającym (żeby białe skarpetki wybieliły się same bez szorowania) a do kolorowych – chroniącym kolory i zabezpieczającym przed zafarbowaniem.

* Nowe kolorowe rzeczy upierz ręcznie – ale tylko pierwszy raz, bo niby skąd można wiedzieć czy akurat to uranie nie zafarbuje pozostałych.

* Używaj odplamiacza - tak do każdego prania obojętnie czy są to ubrania kolorowe czy białe – dodaję miarkę odplamiacza bezpośrednio do prania.

- ocet spirytusowy – 1 szklanka octu spirytusowego dodana do prania sprawi, ze z białych ubrań usunie żółtawy odcień, a używając do kolorowych ubrań – masz pewność, ze kolor zostanie utrwalony. Poza tym można też dodać octu do płukania – bo zmiękcza wodę.

* Nie wkładaj do pralki za dużo ubrań , gdyż w rezultacie proszek źle się rozpuści Wyciągniemy z pralki rzeczy z nierozpuszczonym proszkiem i trzeba będzie jeszcze raz wstawić ubrania. Poza tym gdy ubrania są upchane i ściśnięte- ocierają się przez co szybciej schodzi kolor.

* Ubrania wełniane - pierz bardzo ostrożnie. Z domieszką włókien sztucznych – należy się poświęcić i prać ręcznie, ale wiadomo, ze czasami człowiek jest tak zmęczony, ze woli wstawić do pralki - wtedy wybierz program z delikatnym pranie ale bez wirowania! Ubrania wełniane pierz TYLKO w płynie , a gdy Ci zabraknie, nie wsypuj proszku tylko szamponu do włosów.
 

 
Gdzie i jak zamontować pralkę

W łazience muszą być zawór odcinający wodę, odpływ i gniazdo elektryczne, najlepiej w pobliżu pralki.

Zawór odcinający wodę wystaje ze ściany na kilka centymetrów, dlatego nie powinien się znaleźć za urządzeniem. Poza tym do zaworu jest potrzebny dostęp, by w razie awarii zakręcić wodę. Najlepiej więc, jeśli będzie on obok pralki lub nad nią (również ze względu na niewielką długość fabrycznych węży).

Należy pamiętać, że gniazdo nie powinno być niżej niż odpływ i doprowadzenie wody ze względu na ryzyko zalania. Najlepszy dostęp będzie do gniazda umieszczonego nad pralką.

Dobrym rozwiązaniem jest ustawienie pralki we wnęce. W przypadku tej o standardowych wymiarach (60 cm głębokości) i tej ładowanej od góry (również 60 cm) wnęka powinna mieć minimum 70 cm głębokości, przy płytszej (45 cm) wystarczy 55 cm.

10 cm wolnej przestrzeni jest potrzebne, by pralkę można było swobodnie wsunąć i wysunąć. Zawór wody powinien się znaleźć nad urządzeniem. Można również rozważyć ustawienie pralki na podeście, ale musi on być solidny, by wytrzymał jej ciężar oraz drgania podczas prania. Pod nim może się znaleźć szuflada na brudną bieliznę. Jeśli mamy do dyspozycji wysoką wnękę, nad pralką można zamontować półki na uprane rzeczy i środki czystości lub rozwiesić drążki do suszenia prania.

Chcąc umieścić pralkę pod blatem, należy pamiętać, że blat nie może spoczywać na urządzeniu. Powinien być podparty z obu stron ściankami. Nad pralką i obok niej trzeba też zostawić wolną przestrzeń, by podczas prania nie naruszyła konstrukcji blatu.

Pod blatem można postawić jedynie standardowe pralki ładowane z przodu o pojemności 5-6 kg, gdyż biorąc pod uwagę ich wysokość (85 cm) i grubość blatu, umywalka znajdzie się na wysokości 90 cm (to i tak o 5 cm wyżej niż standardowe 85 cm ustalone ponad sto lat temu, gdy ludzie byli niżsi). W przypadku blatu na wysokości 90 cm sprawdzi się tylko umywalka zagłębiona w nim, a nie nastawiana na blat, gdyż wtedy jej brzeg znalazłby się na wysokości ponad 1 m.
 

 
dezynfekcji, który zawiera chlor doskonale radzący sobie z zabrudzeniami.
- Używając wybielacza do odzieży – polewamy nim fugi, a potem spłukujemy je wodą.
- Mieszamy proszek do pieczenia z niewielką ilością wody. Tak powstałą papką czyścimy fugi, czynność te wykonujemy przy użyciu szczoteczki do zębów.
- Sodę należy wymieszać z małą ilością wody, papkę nakładamy na szczoteczkę i czyścimy, potem spłukujemy wodą.
- Jeżeli powyższe sposoby nie przynoszą oczekiwanego efektu to jesteśmy zmuszeni zastosować profesjonalny środek chemiczny, który służy do odświeżania fug.

Czyszczenie białych fug
- przygotować papkę z mielonej kredy i wody; czyścić nią fug;
- użyć można również mieszanki wykonanej z pół litra octu na litr wody;
- kilkakrotnie potrzeć fugi szmatką nasączoną sokiem z cytryn, a potem go zmyć.

Uwaga:
Inną propozycją odświeżania fug jest ich pomalowanie. Do tej czynności można użyć farby lub masy renowacyjnej. Fugi malujemy używając pędzla lub gąbki. Aby nie odbarwić płytek warto przed rozpoczęciem okleić je taśmą malarską. W sklepach możemy znaleźć różne kolory farb do malowania fug lub wersję bezbarwną.
 

 
Płytki na podłodze kładzie się łatwiej niż na ścianach, chociażby dlatego, że się nie zsuwają. Ale choć sprawa wydaje się prosta, warto się odpowiednio przygotować, by rzeczywiście taka była.
_______________________________________________________________-

Wybór kleju
Rodzaj zaprawy klejącej zależy zarówno od podłoża, jak i rodzaju płytek. Oto kilka przykładów takiego zróżnicowania:
podłogowa zaprawa klejąca, specjalnie przeznaczona do podłogowych płytek ceramicznych (o dużym formacie lub silnie profilowanej powierzchni spodu) do wnętrz (ale i na zewnątrz jest), do stosowania także w systemie ogrzewania podłogowego (np. Atlas Plus Mega);
do dyspozycji są zaprawy uniwersalne, bo klejące wszystko i wszędzie, przeznaczone do szybkich realizacji oraz do płytek z kamienia naturalnego – np. marmuru – który nie spowoduje przebarwień na ich powierzchni (np. Atlas Plus Express, Atlas Plus Biały);
do przyklejania płytek gresowych służy seria specjalistycznych zapraw (np. Atlas Progres);
jeżeli efekt ma być niemal natychmiastowy, odpowiedni będzie szybkowiążący Atlas Mig, w pełni związujący płytki z podłożem nawet w 4 godziny.
___________________________________________________________________
Wybór wzoru
Przed układaniem płytek, trzeba też podjąć decyzję, co do sposobu ich układania – na zrąb, prosto czy w karo (rys. A, B, i C). To pozwoli określić, jaką ilość płytek trzeba będzie kupić. Przy układaniu prostym na docięcia zużywamy do 10% całkowitej powierzchni, na zrąb do 13%, a w karo nawet do 15%. Należy więc uwzględnić straty materiałowe. Na tym etapie jest również czas na zastanowienie się nad użyciem elementów ozdobnych, tzw. dekorów i ewentualnym ich wkomponowaniu w plan ułożenia płytek
_______________________________________________________________

W łazienkach w kształcie prostokąta, o zachowanych kątach prostych, płytki najlepiej kleić prosto lub na zrąb, czyli w układzie równoległym do ścian bocznych. Należy wówczas wyznaczyć dwie prostopadłe linie bazowe, przebiegające przez środek pomieszczenia (od tego miejsca rozpoczniemy układanie). Ułatwią nam one odpowiednie umiejscowienie płytek. Trzeba zwrócić szczególną uwagę na staranne dopasowanie pierwszej z płytek, układanej w miejscu przecięcia się linii, gdyż już niewielkie odchylenie może spowodować znaczne przekrzywienie linii styku na całej długości i szerokości pomieszczenia.
W przypadku pomieszczenia o kształcie nieregularnym i kątach nieprostopadłych, korzystniejsze jest ułożenie płytek w karo (skośnie). Ułożenie to umożliwia pozorną likwidację różnic przy nierównoległych ścianach. Kierując się zasadą symetrii i umieszczając linie bazowe w środku pomieszczenia, układanie płytek zacząć należy podobnie, jak w układzie równoległym. Płytki w układzie karo możemy również ułożyć w sposób niesymetryczny, przyjmując jedną z linii bazowych jako przekątną, łączącą przeciwległe rogi pomieszczenia. Sposób ten daje gorszy efekt estetyczny i burzy harmonię powierzchni podłogi, ale jest łatwiejszy w realizacji

Pamiętajmy o spoinach
Aby uniknąć ewentualnych błędów, dobrze jest przed przystąpieniem do właściwego klejenia rozłożyć płytki na powierzchni podłogi. Czynność ta nie jest zbyt pracochłonna, a pozwala na korektę błędów (na sucho), bez strat w materiale. Ważne, by pamiętać o dodaniu grubości spoin
do wymiaru płytek. Grubość spoiny dobieramy do wielkości płytki tak, aby nie było wyraźnych dysproporcji. Ogólnie obowiązuje zasada: im większa płytka, tym większa spoina. Zaprawy do fugowania dostępne są w wielu kolorach dla fug wąskich (od 1 do 6 mm) oraz w szerokich (od 4 do 16 mm). Szczególnie łatwe w zastosowaniu są zaprawy do fugowania w postaci płynnej. Dostępne są także specjalne fugi z ochroną antybakteryjną, a także koloru (dłużej zachowują intensywną barwę) – wśród nich są np. fugi brokatowe. W tej grupie wyróżnia się też dwuskładnikowe fugi epoksydowe, szczególnie odporne na wodę i czynniki biologiczne, czyli do stosowania w kabinach prysznicowych.
 

 
Gorąca woda, śliska powierzchnia i chwila nieuwagi to naprawdę niebezpieczne połączenie. Nic dziwnego, że to właśnie w łazience dochodzi do największej liczby wypadków w domu.
_________________________________________________________________-

Uwaga na oparzenia

Odczuwanie ciepła jest inne w przypadku ludzi dorosłych, a inne w przypadku dzieci i osób starszych. Dla noworodków niebezpieczny może być już kontakt z temperaturą 40°C. A ile stopni ma strumień w naszych bateriach? Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury ciepła woda w wylewce nie powinna przekraczać 60°C, ale w praktyce bywa jeszcze bardziej gorąca.
_______________________________________________________________

Śliska powierzchnia grozi upadkiem

Wyjście spod prysznica zakończone spektakularnym poślizgiem na ręczniku – to motyw często wykorzystywany przez komików. Taka scenka zabawna jest dopóki, dopóty nie przytrafi się nam samym. Niefortunny upadek może bowiem skończyć się czymś więcej niż dotkliwe potłuczenia. O nasze bezpieczeństwo najlepiej zadbać już na etapie projektowania łazienki. Zdecydujmy się na płytki z wysokim parametrem antypoślizgowym. Te pokryte odpowiednim impregnatem lub specjalnymi żłobieniami pozwolą zachować równowagę na mokrej powierzchni. Zwróćmy też uwagę, czy wybrany przez nas brodzik posiada występy przeciwpoślizgowe. W już urządzonej łazience możemy zastosować działania doraźne: maty do wanny lub dywaniki z powierzchnią pokrytą gumą. A przede wszystkim zadbajmy o porządek w łazience. Rzucony na mokrą podłogę ręcznik może stać się przyczyną niejednego poślizgu.
___________________________________________________________

Wszystko pod kontrolą

Kiedy w łazience obecne są dzieci, należy zadbać o każdy szczegół. Przede wszystkim dostosujmy jej wnętrze do wzrostu młodszych użytkowników. Nie oznacza to oczywiście niskiego mocowania armatury, ale wyposażenie łazienki w wygodne schodki, które umożliwią im komfortowe sięganie do wyżej umieszczonych elementów. Zadbajmy też, aby papier toaletowy i ręczniki były w dostępnym na wyciągnięcie ręki dziecka miejscu. Wspinanie i wychylanie się to zawsze ryzyko upadku.

O ile przedmioty codziennego użytku powinny być łatwo dostępne, o tyle należy usunąć wszystko, co potencjalnie niebezpieczne. Przede wszystkim chemia i detergenty – one powinny być zamykane w niedostępnym dla dziecka miejscu. Pamiętajmy też, że zagrożeniem są również ostre przedmioty typu nożyczki i pilniczki, a także wszelkie akcesoria elektryczne, jak golarki, depilatory i suszarki. Aby uchronić ciekawskie dzieci, zabezpieczmy także kontakty specjalnymi osłonkami. Wszystkie te starania nie zastąpią jednak najważniejszego – czujnego oka rodziców podczas kąpieli.
_________________________________________________________

P A M I Ę T A J

Baterie termostatyczne pozwolą uniknąć oparzenia gorącą wodą
Wybierz płytki podłogowe i brodzik z rozwiązaniami antypoślizgowymi
Detergenty, ostre i elektryczne akcesoria trzymaj w niedostępnym dla dziecka miejscu
Dbaj o porządek w łazience
Nie zostawiaj małego dziecka bez nadzoru nawet na krótką chwilę
 

 
Wybierając materiały wykończeniowe do łazienki powinniśmy wybierać przede wszystkim takie produkty, które są odporne na wilgoć i łatwe do utrzymania w czystości.
________________________________________________________

Płytki ceramiczne w łazience

Najpopularniejszym sposobem na wykończenie ścian i podłóg w łazience pozostają płytki ceramiczne. Ich oferta jest tak szeroka, zarówno pod względem kolorów, faktur czy wzorów oraz kształtów i wielkości, że możemy realizować dowolne, klasyczne czy bardziej awangardowe projekty łazienek.

W zależności od tego, jaką powierzchnię ma nasza łazienka, powinniśmy dobierać kształt i wielkość płytek. Płytki wielkoformatowe pozwalają na wyjątkową aranżację wnętrza – ściana wygląda jak jednolita powierzchnia, która pasuje zarówno do nowoczesnych wnętrz, jak i klasycznych, stylizowanych na pałacowe salony. Duże płytki wymagają jednak sporej powierzchni, dlatego jeśli mamy małe łazienki projekty lepiej przewidzieć z wykorzystaniem mniejszych formatów.

W łazienkach bardzo często stosowany jest również dekor, czyli rząd małych płytek stanowiący zwykle górną czy dolną granicę ściany. To dobre rozwiązanie do małych wnętrz, zwykle wykończonych na biało – zastosowanie kolorowych dekorów ożywi wnętrze, nie zmniejszając optycznie jego powierzchni.

Płytki w łazience, bez względu na format czy kolor, muszą spełniać wygórowane wymagania związane z trwałością i bezpieczeństwem posadzek i ścian, narażonych na kontakt z wodą. Do łazienki wybieramy więc płytki oznaczone symbolami:

PEI III do V – odporność na ścieranie

R8 – antypoślizgowość

Zwróćmy również uwagę na ich odpowiednie właściwości chemiczne – płytki w łazience muszą być odporne na działanie detergentów, często używanych do uzyskania higienicznej czystości w pomieszczeniu.

Do łazienek nadaje się glazura (wykańczanie ścian), terakota (wykańczanie podłogi), gres porcelanowy (wykańczanie podłogi) oraz szkliwiony klinkier (wykańczanie ścian i podłogi). Ważne jest również, aby do układania płytek używać kleju wodoodpornego.
________________________________________________________________-

Drewno w łazience

Drewno to materiał, który powoduje, że każde wnętrze nabiera ciepłego, eleganckiego charakteru. Stosując drewno w łazience stawiamy na kontrast z chłodną, najczęściej białą armaturą łazienkową.

Choć drewniane meble łazienkowe są bardzo popularne i wyposażenie nimi łazienek nikogo nie dziwi, to zastosowanie drewna na ściany czy podłogi ma nadal nie najlepszą prasę. Chodzi głównie o to, że drewno nie jest wystarczająco odporne na wilgoć, by stosować je w mokrych pomieszczeniach.

Nowoczesne projekty łazienek, wykańczane drewnem opierają się na zastosowaniu egzotycznych gatunków drewna, które są dużo bardziej stabilne, twarde oraz posiadają niski współczynnik skurczy, świadczący o ich wysokiej odporności na wilgoć. Zamiast rodzimych gatunków, wybierajmy więc takie drewno, jak: merbau, teak, doussie czy lapacho, które oprócz wysokich parametrów jakościowych, charakteryzują się piękną barwą, umożliwiającą oryginalne aranżacje łazienek.

Drewno w łazienkach najlepiej dodatkowo chronić olejem. Mimo iż lakier wydaje się prostszy w utrzymaniu w suchości – mokre miejsca wystarczy przetrzeć na gładkiej, lakierowane powierzchni, to jednak wystarczy drobna rysa, by woda wsiąknęła w głąb drewna bez możliwości odparowywania. Olej do drewna trzeba nakładać regularnie, przynajmniej raz w roku, ale dzięki temu będziemy mieć pewność, że drewniana podłoga na długo zachowa swój piękny wygląd.
________________________________________________________________

Kamień w łazience

Jeżeli chcemy zastosować kamień w łazience, musimy bardzo starannie przemyśleć projekt wnętrz. Zimny, naturalny i szlachetny materiał potrzebuje odpowiedniej aranżacji, by w pełni zaprezentować swoje walory dekoracyjne. Wytworny salon kąpielowy może być wykończony marmurem, granitem czy trawertynem w postaci dużych płyt, które ukazują w pełnej krasie piękno kamienia czy zmienność jego odcieni.

Do małych łazienek lepiej zastosować uformowane płytki kamienne: marmurowe, onyksowe, granitowe czy trawertnowe. Powierzchnia kamienna powinna być pokryta specjalną antypoślizgową powłoką: młotkowaną, płomieniową czy piaskowaną, szczególnie przy wannie czy umywalce.

Kamień w łazience można stosować również do wykonania blatów. Kamienne blaty należy szczególnie pielęgnować i konserwować, by nie ulegały przebarwieniu czy zmatowieniu pod wpływem działania wilgoci.

Kamień doskonale komponuje się z innymi naturalnymi materiałami: drewnem czy ceramiką. Bogactwo aranżacyjne jest więc nieograniczone.
________________________________________________________________

Farby do łazienek

Farbą najczęściej wykańczamy sufit i miejsca połączenia sufitu ze ścianą. Ale powłoki malarskie na ścianach w łazience pomogą nam uzyskać po najmniejszych kosztach nieskończone możliwości aranżacyjne. Biała łazienka to standard, który nie zawsze pasuje do naszej osobowości. Łazienka w czerwieni czy fiolecie to modernistyczne pomysły architektów wnętrz, którzy nie boją się odważnych kolorów nawet w tak sterylnych pomieszczeniach.

Wybór farby do łazienki jest prosty. Na rynku niemalże każdy producent farb ma w swojej ofercie specjalne farby „kuchnia – łazienka”, przeznaczone do malowania wnętrz narażonych na wilgoć. Są to farby emulsyjne akrylowo-lateksowe, dające powierzchnię odporną na wilgoć, z której łatwo usunąć zanieczyszczenia.

Warto jednak pamiętać, że stosując farby szorowalne i zmywalne mają wysoką zawartość żywicy, która umożliwia czyszczenie, jednocześnie dając powierzchnię o wysokim połysku. Matowe wykończenie łazienki farbą jest więc raczej niemożliwe.
___________________________________________________________-

Tapety w łazience

Ledwie tapety powróciły na salony, a już architekci wnętrz wykorzystują je do aranżacji łazienek. Ten odważny design jest możliwy tylko wtedy, gdy zastosuje się specjalne tapety: tapety winylowe lub tapety z włókna szklanego, które dodatkowo możemy pomalować na dowolny kolor. Użycie zwykłej tapety papierowej to błąd, po którym szybko będziemy musieli przystąpić do kolejnego remontu.

* Tapety winylowe są odporne na wodę i środki chemiczne. Płaskie dają gładką, połyskliwą powierzchnię, która optycznie powiększy nawet małą łazienkę. Tapety winylowe spienione mimo iż są mniej odporne na zarysowanie od płaskich, umożliwiają ukrycie nierówności czy ubytków w ścianie, jeżeli pokryjemy nimi remontowaną, nie nową powierzchnię.

* Tapety z włókna szklanego przypominają strukturą tkaninę, którą możemy pokryć dowolnym kolorem farby. Są one odporne na wodę, ogień oraz uszkodzenia mechaniczne.

Do klejenia tapet potrzebny nam będzie wodoodporny klej, który w przypadku winylowych produktów nakłada się na tapetę, nie na ścianę.

Wodoodporność i antypoślizgowość – to najważniejsze cechy materiałów wykończeniowych do łazienek. Reszta zależy od naszej kreatywności, gustu, no i oczywiście od budżetu, jaki przewidzieliśmy na remont mieszkania.
 

 
1. W wodzie z octem (1 szklanka octu na 2 szklanki wody) maczamy kulę zwiniętą z gazety i czyścimy nią powierzchnię lustra. Wycieramy do sucha, polerujemy irchą lub miękką flanelą.
2. Zagotowujemy 1 szklankę wody z 1 łyżką octu i 2 dag mielonej kredy. Mieszamy, a kiedy mikstura się ustoi, zlewamy czysty płyn. Przecieramy nim lustro.
3. Przekrajamy na pół surowego ziemniaka, przecieramy nim taflę. Zmywamy wodą z denaturatem ( 6 łyżek wody : 1 łyżka denaturatu). Wycieramy do sucha flanelą.
4. Powierzchnię lustra przecieramy szmatką zwilżoną denaturatem i polerujemy irchą.
___________________________________________________________
 

 
Lustra, czy to łazienkowe, czy umiejscowione w innych pomieszczeniach domu, wyglądają najpiękniej, gdy lśnią czystością. Stanowią wówczas nie tylko ozdobę lokum - w takim lustrze po prostu przyjemniej jest się przeglądać! Oto kilka sposobów na to, aby lustra w twoim domu błyszczały.
_____________________________________________________________

Powieszone w idealnym miejscu, doskonale oświetlone, o nowoczesnym kształcie, nie będą żadną ozdobą, jeśli nie będą czyste. Nie mówiąc już o funkcji użytkowej: przeglądanie się w brudnym i zamazanym zwierciadle nie jest ani przyjemne, ani korzystne dla naszego widoku.
_________________________________________________________

* Ślady po muchach - zmywamy wodą z octem lub wodą z dodatkiem amoniaku (1 łyżka amoniaku na 2 szklanki wody.
* Plamy z mydła, kremu, stearyny (typowe w łazience i gdy obok lustra zapalamy świece) - myjemy ciepłą mydlaną wodą z amoniakiem (proporcje jak wyżej).
* Plamy z farby klejowej - czyścimy ciepłą mydlaną wodą.
* Plamy z farby olejnej - usuwamy odrobiną terpentyny, spłukujemy ciepłą, mydlaną wodą.
 

 
Trzymaj w łazience parę gumowych rękawiczek, których używasz wyłącznie do czyszczenia miski klozetowej. Rozprowadź środek dezynfekujący pod górną krawędzią muszli sedesowej i pozostaw na przynajmniej pół godziny (a najlepiej na całą noc). Jeśli regularnie czyścisz toaletę, nie będzie potrzeby używania silnie działających środków chemicznych. Do codziennego czyszczenia muszli możesz stosować tabletki do czyszczenia protez dentystycznych - wrzuć dwie tabletki do toalety tuż przed snem, a rano spuść wodę.


Raz w tygodniu wsyp do muszli szklankę sody oczyszczonej i spuść wodę. Soda zneutralizuje niemiłe zapachy i zapobiegnie zapychaniu się rur.

Umyj wnętrze muszli, jej krawędź, okolice zawiasów i obie strony deski sedesowej. Na koniec spuść wodę.

Zewnętrzną stronę muszli (wraz z przyciskiem do spuszczania wody) umyj roztworem płynu do mycia naczyń, co nada urządzeniu połysk.
 

 
Czyszczenie muszli klozetowej nie należy do najprzyjemniejszych rzeczy jednak od czasu do czasu po prostu trzeba to zrobić. Poniżej przedstawiam sposób jak efektywnie wyczyścić toaletę.
______________________________________________________________--

1) Jeśli mamy bardzo mało czasu możemy wlać do muszli klozetowej puszkę Coca-Coli. Po godzinie spłukujemy wodę. Kwas cytrynowy zawarty w Coca Coli usunie plamy na szkliwie porcelanowym.
krok

2) Aby dokładnie umyć muszlę klozetową należy najpierw ją osuszyć. Dodawanie do wody środków czyszczących powoduje, że ich działanie jest mniej skuteczne. Nie wiesz jak usunąć wodę z muszli klozetowej? Zamknij dopływ wody a następnie spłucz całą wodę ze spłuczki. Wody będzie mniej niż normalnie. Resztę wody najlepiej będzie wyciągnąć starą gąbką.
krok

3) Aby usunąć kamień z dna muszli klozetowej należy ją najpierw osuszyć a następnie wlać 2 szklanki gorącego octu (zagotuj). Zostawić na jakiś czas - im dłużej tym lepiej. Najlepiej będzie to zrobić zaraz przed pójściem spać lub przed wyjściem do pracy. Po spłukaniu muszlę należy dokładnie wyszorować. Czasem się zdarza że kamień jeszcze jest jednak jest on miękki i da się łatwo usunąć za pomocą drewnianego patyczka.
krok

4) Z środków chemicznych do usuwania kamienia z muszli klozetowej polecam Domestos Zero Kamienia. Kamień faktycznie znika jednak po zalaniu muszli wodę należy spłukać dopiero po kilku godzinach.
 

 
Kamień wodny na kranie

Wapienny osad na kranie możesz zlikwidować octem. Kawałek waty albo szmatkę nasącz octem, owiń wokół kranu i pozostaw na 1-2 godziny.


Lśniąca armatura

Zmatowiała armatura znów będzie pięknie błyszczeć, jeśli ją wyczyścisz szmatką nasączoną spirytusem lub octem, a potem wypolerujesz.


Kolorowa armatura

Do czyszczenia kolorowej armatury z tworzywa sztucznego używaj tylko łagodnych środków czyszczących, nigdy spirytusu albo octu, ponieważ pod ich wpływem tworzywo chropowacieje.


Pozłacana armatura

Pozłacana armatura łatwo się rysuje, dlatego należy ją czyścić tylko ciepłą wodą z mydłem i miękką ściereczką.


Lśniące kafelki

Trudne do usunięcia plamy na kafelkach zlikwidujesz bez trudu octem. Kafelki będą lśnić, a także staną się odporne na wilgoć i tworzenie się kamienia wodnego, jeśli po umyciu natrzesz je specjalną emulsją do polerowania płytek ceramicznych. Pozostaw emulsję na glazurze na jakiś czas, a potem, zanim zupełnie zaschnie, wypoleruj kafelki miękką szmatką. Zmatowiałym kafelkom przywrócisz połysk roztworem soli amoniakalnej (salmiakiem).


Brudne fugi

Brudne, poczerniałe fugi między kafelkami możesz idealnie oczyścić i wybielić roztworem amoniaku. Tak samo skuteczny jest proszek do pieczenia. Wilgotną szmatkę zanurzaj w proszku i trzyj brudne miejsca.


Drzwi do kabiny prysznica

Na szklanych drzwiach do kabiny prysznica (z brodzikiem) często tworzy się matowy osad z mydła, który bez trudu daje się usunąć szmatką nasączoną octem.


Odpryski emalii na wannie

Miejsca w wannie, z których poodpryskiwała emalia, możesz pokryć cienką warstwą lakieru do urządzeń sanitarnych. Żeby nie pękała i nie odpryskiwała emalia ze ścian wanny, przy nabieraniu wody najpierw odkręcaj kran z zimną wodą, a potem z ciepłą. W ten sposób unikniesz też pary w łazience.


Plamy po farbie do włosów

Zanim przystąpisz do farbowania włosów w łazience, wyszoruj wannę albo umywalkę płynnym środkiem do mycia naczyń.


Kamień na główce od prysznica

Zwłaszcza pod wpływem twardej wody na główce od prysznica łatwo osadza się kamień wodny. Rozkręć główkę i wyczyść starannie wszystkie części starą szczoteczką do zębów albo do paznokci. Dziurki sitka poodtykaj igłą. Plastikowe części możesz namoczyć w ciepłej wodzie z octem albo wyczyścić połówką cytryny.


Boraks likwiduje wyziewy

Nieprzyjemne wyziewy z odpływów, urządzeń sanitarnych zlikwidujesz, przelewając urządzenia wodą z dodatkiem jednej łyżki stołowej boraksu.


Zatkany odpływ

Środki do przepychania i udrażniania rur i odpływów składają się głównie z substancji silnie zasadowych, np. sody żrącej, poza tym z azotanów i wiórków metali lekkich. Substancje te są groźne dla środowiska, mogą też uszkodzić rury odpływowe. Przede wszystkim więc staraj się w ogóle nie doprowadzać do zatykania się odpływów, zabezpiecz je siteczkiem zatrzymującym większe odpadki. Jeśli zatka się odpływ, użyj do przepychania gumowej ssawy, która zazwyczaj jest skuteczna.


Wrażliwy marmur

Od czasu do czasu nacieraj marmur specjalnym woskiem ochronnym. Powierzchnie marmurowe czyść szmatką maczaną w łagodnym roztworze mydła. Olej, tłuszcz i kwas łatwo wsiąkają w porowatą powierzchnię marmuru i pozostawiają na niej plamy, dlatego nigdy nie stawiaj na marmurze szklanek czy filiżanek bez spodeczka. Trudno usuwalne plamy możesz ewentualnie zlikwidować sokiem z cytryny. Uwaga! Kwas nie powinien oddziaływać na powierzchnię dłużej niż 1-2 minuty. Następnie zmyj powierzchnię czystą wodą i starannie wypoleruj.


Gąbka znów miękka

Stwardniałą i nieprzyjemnie pachnącą naturalną gąbkę namocz na noc w wodzie z solą, a znów będzie miękka i pachnąca. Pamiętaj, żeby ją potem kilka razy bardzo starannie wypłukać!


Zapałka przeciw wyziewom z WC

Kostki zapachowe, umieszczane w muszli klozetowej, zawierają środki powierzchniowo czynne i inne substancje odkażające, które zatruwają wody. Środki te poza tym nie likwidują całkowicie bakterii z muszli klozetowej, ich działanie sprowadza się jedynie do odświeżania powietrza. Spróbuj innego sposobu: wypal w całości zapałkę i wrzuć do sedesu, a nieprzyjemny zapach z klo zniknie.


Kamień w muszli

Wlej na noc do muszli klozetowej roztwór wody i octu w proporcjach: 10 części wody: 1 część octu. Rano bez trudu usuniesz z muszli wapienny osad.


Trujące środki

Środki do czyszczenia WC są silnie trujące. Kupuj je tylko w opakowaniach z bezpiecznym zamknięciem i przechowuj w miejscach niedostępnych dla dzieci.
  • awatar Ecstasy: Zapytam tylko bo może masz ochotę otrzymywać darmowe markowe kosmetyki od firmy ShinyBox? Zbierasz punkty polecajac znajomym swój link "polecajacy" oni się rejestują a ty za zebrane punkty otrzymujesz co miesiąc pudełko z kosmetykami Za nic się nie płaci (ani za przesyłkę, ani za rejestracje , ani za link polecajacy ) ja juz pierwsze pudełko odebrałam - szczerze Polecam shinybox.pl/?ref=5c2280f
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (1) ›
 

 
Znane są problemy przy czyszczeniu umywalek z plam wapna i resztek pasty do czyszczenia zębów. Te zanieczyszczenia są najczęściej do usynięcia z wielkim wysiłkiem i zastosowaniem chemicznych środków do czyszczenia. Szkła i ceramiki pokrycie znacznie ułatwiają ten proces. Tłuszcz, osady wapna, resztki po paście do zębów i brud pozwalają się bardzo łatwo usunąć przy pomocy wody lub wilgotnej husteczki. W tym wypadku możemy do 90 % wyrzec się użycia chemicznych środków do czyszczenia.
 

 
Jeśli na twojej wannie, umywalce lub zlewozmywaku pojawił się trudny do usunięcia osad, to posyp go dokładnie kwaskiem cytrynowym i zostaw tak na około półtorej godziny. Aby dobrze czyścić i umyć wannę po tym czasie spłukaj i przemyj czystą ściereczką wannę. Umywalka, wanna i zlewozmywak będą jak nowe. Nie trzeba ich czyścić i myć chemicznymi środkami. Inny sposób na zmycie osadu z wanny lub umywalki jest użycie rozdrobnionych skorupek jajek. Wannę czyścimy w sposób niezbyt intensywny, aby nie uszkodzić powłoki.
 

 
Dobrze zaprojektowana mała łazienka powinna być funkcjonalna i uporządkowana.Niestety z braku miejsca nie zmieścimy w niej wanny i natrysku. Montując parawan na wannie mamy szybki prysznic na początku dnia i relaksującą kąpiel wieczorem.
____________________________________________________________

Parawany pasują zarówno tych klasycznych prostokątnych, jak i bardziej nowoczesnych – asymetrycznych wanien, o różnych wymiarach.

__________________________________________________________

Są różne modele parawanów: wahadłowe (jednoelementowe) oraz składane harmonijkowo – dwu- lub kilkuelementowe. Wieloczęściowe parawany, które można składać harmonijkowo na ścianę umożliwiają często na uzyskanie pewnego rodzaju kabiny prysznicowej.
 

 
Kiedy już wanna z hydromasażem zostanie zamontowana można w końcu zacząć z niej korzystać. Zwykła wanna zapewniłaby nam tylko relaks zwykłej kąpieli, wanna z hydromasażem zaś jest bardzo efektownym połączeniem ogólnie znanych zalet masażu tradycyjnego i relaksujących właściwości ciepłej kąpieli.
____________________________________________________________

Hydromasaż bowiem poprawia samopoczucie, działa ożywczo na organizm, pozwala utrzymać dobrą formę i na długo zachować młodzieńczą sylwetkę. Ma ponadto dużo większą siłę oddziaływania niż tradycyjny masaż, ponieważ wzmacnia go termicznie i hydrostatycznie działanie kąpieli. Wanna z hydromasażem dzięki silnym strumieniom wody zmieszanej z powietrzem masujących nasze ciało wpływa korzystnie na skórę, usuwa zmęczenie, uspokaja i odpręża. Działa także kojąco na układ nerwowy i psychikę.
 

 
1)kształt i wielkość


* kształt prostokątny, długość od 120 do 200 cm i szerokość od 70 do 100 cm. Otwory odpływowy i przelewowy zwykle są umieszczone na krótszym boku. Wannę prostokątną łatwo jest obudować glazurą.

* narożne symetryczne długość od 130 do 157 cm.

* narożne asymetryczne dłuższe boki – 150-175 cm, krótsze – 75-110 cm. Wanny asymetryczne zawsze są produkowane w dwóch wersjach prawej i lewej.

Wanny narożne można, podobnie jak prostokątne, obudować glazurą, ale jest to trudne, dlatego producenci oferują gotowe obudowy, wykonane najczęściej z takiego samego materiału i w takim samym kolorze jak wanna.

2) materiał

* WANNY AKRYLOWE ( wytłacza się z płyt grubości 4-5 mm. Akryl może być dwu- lub trzywarstwowy, dodatkowo wzmocniony żywicą poliestrową lub włóknem szklanym, a samo dno – płytą wiórową. Wanny z akrylu wysokiej jakości są wytrzymałe, odporne na zarysowania i ścieranie oraz środki chemiczne, używane w gospodarstwie domowym. Nie odbarwiają się. Powierzchnia wanny jest ciepła w dotyku. Z akrylu łatwo jest formować różne kształty. Bez problemu można w nich zrobić również otwory, zarówno na baterie, jak na dysze do hydromasażu ).

* WANNY STALOWE ( wykonuje się z blachy stalowej, grubości 2-6 mm i pokrywa warstwą emalii. Zwykle są prostokątne, ale mogą być różnie wyprofilowane (na przykład zwężające się ku środkowi). Dla bezpieczeństwa użytkowników niektóre mają antypoślizgowe dna. Wanny stalowe są cięższe od akrylowych, szybciej stygnie w nich woda. Można kupić wanny z gotowymi otworami do montażu baterii sztorcowych ).

3) dodatki i kolor

Wnętrza wanien, szczególnie tych większych, bardziej ekskluzywnych, a więc i droższych, mogą być specjalnie wyprofilowane – z miejscem na łokcie, siedziskiem lub podgłówkiem. Niektóre mają specjalne wgłębienia na szampon, mydło czy żel do kąpieli. Mogą mieć też ozdobne uchwyty: wewnątrz – przydatne przy wstawaniu i wychodzeniu z wanny, lub na zewnątrz – na przykład do zawieszenia ręcznika.

Chociaż wciąż najpopularniejsze są wanny białe, można kupić wannę także w jednym z kilkudziesięciu kolorów oferowanych przez producentów. Łatwo więc dopasować kolor wanny do koloru umywalki i miski ustępowej.
 

 
W większości łazienek są wanny tak więc zacznę właśnie od niej...
_____________________________________________________
Czyścimy je gąbką zwilżoną specjalnym środkiem do mycia wanien lub płynem do mycia naczyń.

OCET IDEALNY DO CZYSZCZENIA
Ocet usuwa plamy, a nie atakuje emalii w przeciwieństwie do innych, mocnych, renomowanych środków. Ciemne obwódki, które nieraz powstają wokół kranów, wyciera się gorącym octem lub sokiem z cytryny.

BATERIĘ NAD WANNĄ najlepiej czyścić wilgotną szmatką maczaną w popiele zebranym z popielniczki, a następnie polerować irchą. Ślady rdzy likwiduje się przez pocieranie szmatką zwilżoną amoniakiem. Plamy z wody czyści się suchym gałgankiem z odrobiną mąki.

Po dokładnym umyciu wannę warto przetrzeć skórką z cytryny. Nabiera wówczas blasku i śnieżnej białości.
_________________________________________________________________

Gdy z powierzchni wanny stalowej odpryśnie emalia, miejsce to można pokryć warstwą emalii zaprawowej, która jest dostępna w małych tubkach.
 

 
Uwielbiam sprzatać, gotować, piec i robić cos z niczego tak więc ten blog będzie własnie o tym mam nadzieję, że sobie poradze i będziecie tu zaglądać..
  • awatar The Little Mermaid: Świetny pomysł! :) tego własnie szukałam! W zeszłym tygodniu zdecydowałam się na gruntowne porządki w moim pokoju, w którym zawsze był mega bałagan. Póki co udaje mi się utrzymać porządek i szukam pomysłu jak przekonać moją rodzinkę bałaganiarzy do porządku w całym mieszkaniu ;)
  • awatar kruk55: taka Pani w domu to skarb :D
  • awatar niestereotypowa!: bardzo fajny pomysł ;-)
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (3) ›